Dag 122: Mijn kijk op wereldreizen

For English skip to the second part…

Geen verhaal over wat ik allemaal heb uitgespookt, geen avonturen vanuit het Zuid-Amerikaanse hooggebergte. Vandaag een stukje over hoe het is om te reizen als globetrotter. 

Ik begon het eigenlijk pas te beseffen na een maand. Tijdens mijn hike in Canada op de Brucetrail, uren wandelend zonder iemand tegen te komen, even pauze en wat eten wanneer je maar wil en dan weer doorlopen zolang je wil. Vervolgens je tentje opzetten als je zin hebt, slapen tot je er geen zin meer in hebt en weer door. Jezelf verplaatsen, al rondkijkend en luisterend naar alles wat maar een beetje interessant is. En toen wist ik het. Totale vrijheid! Geen datum of tijd die belangrijk is het enige wat telt is nieuwsgierigheid. Vind ik het interessant, dan gaan we het eens checken. Niets aan, dan ben ik weer zo weg.

Ik denk ook dat het grote verschil tussen een vakantieganger en een wereldreiziger hem zit in het vliegticket. Voor die ultieme vrijheid kun je alleen maar met enkeltjes reizen. Niks achter morgen en dan plannen zonder plan. Go with the flow.

En het mooie van op deze manier reizen is dat je het dagelijkse leven van je bestemming zeer dichtbij benaderd. Zo leer ik in Canada een ongekende vriendelijk- en gastvrijheid kennen, in de V.S. beschikt men over een onafhankelijkheid waar wij als Nederlanders nog het een en ander van kunnen leren. Maar de relaxedheid van een Peruaan staat toch wel het verste van onze wereld af. Alles gaat in Peru over 20 schijven, veranderd 30 keer en als je geluk hebt komt het toch nog voor elkaar. De vraag is alleen wanneer.

Als reiziger leer je jezelf in een noodtempo aan te passen. Alleen al kijkend naar het eten en drinken leer ik in een korte tijd zo veel en worden je smaakpapillen zo op hun sodemieter gegeven. Maar wel in positieve zin. Dat is ook de reden van mijn lijst met producten en gerechten welke ik tijdens mijn reis maak. Later zal ik deze online zetten.

Ook in de communicatie met verschillende culturen pas je jezelf aan. Zoals zo mooi in het boek van Jelle Brands Cortius, Universele reisgids voor moeilijke landen staat beschreven, ben je verplicht om het jezelf wat makkelijker te maken je pastor complex af te gooien. Je leert om niet meteen overal boven op te vliegen, je mening maar onbeperkt overal neer te gooien en vooral, en dat is waar wij Nederlanders heel erg goed in zijn, het opdringen van onze kijk op de wereld. Je bent te gast, dus pas je jezelf aan. Verplaats je je in de cultuur en omstandigheden van je gastheer en respecteer je keuzes die zij maken.

Dan zijn de dagelijkse gang van zaken een stuk makkelijker. Zo leer ik snel mijn weg te vinden in de lokale gemeenschap. Praatje maken tijdens het boodschappen doen of meedoen aan een voetbalwedstrijdje opent in een recordtijd andere deuren. Zo leer je in een paar dagen je netwerk op te bouwen.

Door het vrijwilligerswerk kom je ook dicht bij een andere kant van de maatschappij die voor mij nogal onbekend was, armoede. Als ik kindjes een hele week dezelfde kleren zie dragen of op dinsdag een snotveeg op de wang zie die ik vrijdag nog zie zitten heb ik uiteraard mijn bedenkingen. Gelukkig kunnen we met wat kleine hulpmiddeltjes ze toch het een en ander bij brengen. Tandjes poetsen, handjes wassen na het gebruik van het toilet en natuurlijk de spelletjes of Engelse les. Het doet me dan ook goed die grote glimlachen te zien als ze om 5 uur weer naar huis lopen. En dit veranderd wel wat aan je westerse mindset.

Zoals je ziet is het reizen op zich niet zo spannend. Een ticket boeken kan iedereen, of een toeristische hotspot uitkiezen is ook niet zo moeilijk. Wat het reizen als globetrotter mooi maakt zijn de verschillende culturen en hun kijk op de wereld, het proberen te begrijpen van deze verschillende mensen, ook je medevrijwilligers of backpackers. En dan de verandering die je bij jezelf constateert. Ik zie het als een verrijking van mezelf. En ik kan het iedereen aanraden!

 

English version

 

Day 122: My view on world traveling

No story about what I’ve been doing it all, no adventures from the South American mountains. Today a bit about what it’s like to travel as a globetrotter.

I actually began to realize only after a month. During my hike in Canada on the Bruce Trail, walking hours without seeing another soul, take a break and something to eat whenever you want, and then walk again as long as you want. Then set up your tent if you like, sleep until you don’t like it anymore and going further again. Moving yourself, all looking around and listening to everything but a bit interesting. And then I knew. Total freedom! No date or time that is important, the only thing that counts is curiosity. I find it interesting, let’s go check it out. Nothing, I’m back so away.

I also think that the big difference between a regular traveler and a world traveler is in the flight ticket. For that ultimate freedom you can travel only with one way tickets. Nothing after tomorrow and then schedule without a plan. Go with the flow.

And the beauty of this way to travel is that the daily life of your destination you can approache very closely. So I get to know an unprecedented friendlyness and hospitality in Canada, in the US they have an independence that we Dutch still can learn a thing or two. But the relaxed nature of the Peruvian is the farest away thing from our life experiences. Everything goes in Peru on 20 ways, changed 30 times and if you are lucky it’s gonna be okay. The only question is when.

As a traveler, you learn to adapt yourself at breakneck speed. Just looking at the food and drinks I learn so much in a short time and gave your taste buds on their bugging. But in a positive sense. That is also the reason for my list of products and dishes that I make during my trip. Later on I will put this online.

Also in communication with different cultures you adjust yourself. As so beautifully described in the book of Jelle Brands Cortius, Universal guide for difficult countries, you are required to make it yourself easier by throwing off your pastor complex. You learn not to react immediately on everything, giving your opninion anytime and anywhere and that’s where we Dutch are very good at, forcing our view on the world. You are a guest, so adjust yourself to that. You place yourself in the culture and circumstances of your host and respect the choices they make.

Then the daily business is a lot easier. As I learn quickly to find my way into the local community. Socialize while doing groceries or join in a game of football opens other doors in record time. You learn to build your network in a few days.

By volunteering you come close to another side of the society that was quite unknown to me, poverty. When I see children all week wearing the same clothes or I see Tuesday a snot wipe on the cheek that I still see at Friday, I’ve my doubts. Fortunately we help with what little help remedies. Brushing teeth, washing hands after using the toilet and of course the games or English classes. It’s good to see they have big smiles as they’re going home after 5am. And it did change some of my Western mindset.

As you can see, traveling itself is not that exciting. Book a ticket, everyone can, or choose a tourist hotspot is also not that difficult. What traveling as an globetrotter makes so beautiful are the different cultures and their view of the world, trying to understand these different people, even your fellow volunteers or backpackers. And then the change you notice in yourself. I see it as an enrichment of myself. And I can recommend it to everyone!

 

Mijn locatie .

5 reacties op “Dag 122: Mijn kijk op wereldreizen

  1. Verrekte mooi geschreven maatje!
    Als ik het goed begrijp ben jij bij terugkomst dus een stuk prettiger in de omgang? :P
    Wat zijn veruit de meeste van ons dan toch een stel gekken he! Heel je leven werken voor een stapel stenen en ondertussen klagen over belasting betalen.
    We weten het allemaal, maar jij trekt er als 1 van de weinige gewoon wel echt op uit!

  2. mooi omschreven, zo’n avontuur zouden we allemaal een jaartje moeten meemaken, daar zouden we allemaal een hoop van kunnen leren!

Reacties zijn gesloten.